“Een raar kind” is hoe mensen mij omschreven. Jaren later is dat precies wat ik met een heleboel creatieve vrienden gemeen blijk te hebben. Als onzekere puber raakte ik geobsedeerd in communicatie en maakte ik een sport van beter begrepen worden en overtuigen. Het gevoel dat ik als kind niet gehoord werd is gelukkig erg goed geweest voor mijn ontwikkeling als artiest. In een wereld waar we meer informatie dan ooit ontvangen en mensen luider met elkaar communiceren is het noodzaak om inhoud te filteren en goed over te kunnen brengen. Ik heb veel verhalen te vertellen, een heel spectrum van manieren om mij uit te drukken en mijn passie om mensen mee te nemen in mijn wereld is onvoorwaardelijk.